Eerbetoon aan een uniek mens en schrijver
Bij leven werd Nanne Tepper (1962-2012) al uitgeroepen tot cultschrijver en na zijn dood houdt zijn schrijverschap de gemoederen nog altijd bezig. Van zijn hand verschenen drie romans en een handvol korte verhalen. Zijn roman De eeuwige jachtvelden (1995) werd bekroond met de Anton Wachterprijs en verscheen in Engelse vertaling. De vaders van de gedachte (1998) stond op de shortlist voor de Libris Literatuur Prijs. In zijn werk bezong hij de schoonheid en de liefde in zinderende zinnen boordevol humor. Hij schreef over popmuziek, voetbal en literatuur en schreef honderden brieven aan vakgenoten en vrienden, gebundeld in De kunst is mijn slagveld (2016). Deze biografie brengt de ontwikkeling van Teppers springlevende oeuvre in kaart en is een eerbetoon aan een uniek mens en schrijver.
Dit is een gebonden boek met stofomslag en bevat foto's.
‘In Lodewijk Verduin treft Tepper niet alleen een zorgvuldig wikkende en wegende biograaf, maar ook een verwante ziel. Iemand die weet hoe het voelt om ‘de sterren te willen omhelzen’, maar die er ook geen moeite mee heeft om uitzinnig gitaargeweld net zo waardevol te vinden als het reiken naar onvergankelijke schoonheid.’ – Jaap Goedegebuure, Trouw.
‘Verslavend. Ik kon het amper wegleggen.’ – Herman Sandman, Dagblad van het Noorden.
‘In tegenstelling tot zijn collega’s heeft biograaf Verduin wél empathie voor zijn onderwerp en affiniteit met zijn werk.’ — Koen Schouwenberg, de Volkskrant.
‘Alle kanten van Teppers exemplarische leven komen in de biografie aan bod. [...] De biografie toont helder en onomwonden Teppers talent en hoe het teloor kon gaan.’ – Carel Peeters, Vrij Nederland.
‘Teppers levensverhaal laat niets onbenoemd en niemand onberoerd. Je wordt er als lezer schaamteloos in meegezogen, tot die noodlottige dag in november 2012.’ — Remco t’Hof, RTV Noord.