Dean Bowen laat vragen, manifesten en gebaren uit de online en offline wereld in dit boek spreken. De stemmen van voorouders, vaders, broeders, vrienden en de vrouwen om hen heen zijn een koor dat dwingend de vraag stelt: wat kan mannelijkheid zijn, en hoe pas je de stukjes van die totale versplintering weer in elkaar?

Over Bokman:
‘Bowen laat zien dat identiteit een klankkleur heeft, en een kakofonische kluwen is.’ – Alfred Schaffer, De Groene Amsterdammer

‘In dit adembenemende gedicht biedt Bowen een tegenwicht. [...] Waar de manosfeer inzet op beheersing en uitsluiting, laat Bowen zien dat erkenning van kwetsbaarheid een alternatief biedt. Niet als zwakte, maar als voorwaarde om geweld, naar jezelf en naar anderen, te doorbreken.’ – Mahat Arab, Trouw

‘Dean Bowen gaat te werk als een tekenaar die met felle kleuren werkt. [...] masc:r is een bundel waarin de lezer op het hoogste punt van een achtbaan zit en gillend naar beneden stort. De stem van de dichter is als een waterval die beneden als regen op de rotsen neerstort.’ – Ali Şerik, Meander

‘Op waanzinnige wijze lijkt Bowen de man opnieuw te willen scheppen uit de taal.’ –  Dietske Geerlings, Tzum

‘Indrukwekkende, rauwe, persoonlijke en ontroerende gedichten. masc:r heeft me enorm geraakt.’ – Julian Harmens