product

Hanna Bervoets

Welkom in het Rijk der zieken

EUR 22.50

Na een bezoek aan een boerderij wordt Clay ziek. Hij ontwikkelt koorts en vecht voor zijn leven. Wanneer de koorts daalt is hij opgelucht, even. Want de vermoeidheid blijft en Clay krijgt last van chronische pijnen. Q-koortsvermoeidheidssyndroom, luidt de diagnose uiteindelijk. In zijn vergeefse zoektocht naar genezing moet Clay zich opnieuw leren verhouden tot zijn omgeving, zijn vriendin Nora en zijn eigen lichaam. Dan belandt hij in het Rijk der zieken, een vreemde, parallelle wereld waar andere, ondoorzichtige regels gelden en de eindbestemming van zijn tocht onduidelijk is.

Welkom in het Rijk der zieken is een meedogenloos eerlijke roman over ziek zijn en niet beter worden.

Hanna Bervoets over Welkom in het Rijk der zieken

‘Verhalen over ziek zijn fascineren me. Veel fictie – romans, films – over ziekte kent een helder verloop: de held wordt ziek, takelt af, vecht voor zijn leven en sterft – of niet. Het zijn krachtige vertellingen over lijden en zingeving, maar, vroeg ik me de afgelopen jaren steeds vaker af, waarom zijn er zo weinig verhalen over chronisch ziek zijn? Over patiënten die niet aan hun aandoening zullen bezwijken maar ook nooit zullen genezen; mensen met klachten die hen hun hele leven zullen blijven plagen. Welk verhaal valt dáár over te vertellen?

Welkom in het Rijk der zieken is een roman over ziek zijn en nooit meer beter worden.
De afgelopen jaren heb ik veel mensen met aanhoudende klachten ontmoet. Ze kampen met reuma, de ziekte van Lyme, ME, chronische pijn of de gevolgen van zware operaties na ongelukken of kanker. De diagnoses verschillen, de klachten van deze mensen zijn hetzelfde: chronische pijn, chronische vermoeidheid. Ik ontmoette patiënten die zich afvroegen of hun leven nog wel de moeite waard is, hoe ze verder moeten met de wetenschap dat ze dag en nacht pijn zullen voelen.

Clay, het hoofdpersonage van Welkom in het Rijk der zieken kreeg de diagnose
Q-koortsvermoeidheidssyndroom, maar zijn symptomen komen overeen met die van veel andere aandoeningen. Zijn queeste is geen zoektocht naar genezing, misschien niet eens naar acceptatie. Veel meer is het een poging een verhaal over zijn nieuwe bestaan te maken. Daarmee is Welkom in het Rijk der zieken een emigratieverhaal van het Rijk der gezonden naar het Rijk der zieken, over wat we achterlaten wanneer we de controle over ons lichaam verliezen. Maar ook over waar we dan naartoe gaan.’

AuteurHanna Bervoets
PrijsEUR 22.50
Verschijningsdatum3-5-2019
Reacties

‘Hanna Bervoets perfectioneert haar literaire laboratorium met een verhaal over chronische ziekte. [...] Inmiddels blinkt ze niet alleen uit in het neerzetten van werelden, maar vooral ook in de waarachtigheid van haar personages. [...] Zo barst het van de treffende waarnemingen en constateringen over het leven van de zieke. [...] Die verschuivende nadruk, die gelaagdheid in het verhaal (je kunt er ook een voortdurende dialoog met Susan Sontags beschouwingen in lezen), tekent Bervoets’ steeds groter wordende finesse en diepgang. [...] Het lijkt in haar oeuvre almaar minder te gaan om het experimenteren, en meer om het portretteren van liefde en genegenheid tussen mensen, en wat hen in de weg kan staan’ - NRC

Met veel verve beschrijft Bervoets de nieuwe wereld van haar patiënt [...] Welkom in het rijk der zieken is daarmee een roman met een ernstige ondertoon en ingrijpende conclusies, maar het wonderlijke is dat Bervoets het verhaal van de patiënt en zijn mantra's toch tamelijk licht weet te houden, door haar verteltrant en door haar fantasie.’ - Trouw

‘Zelden lazen we zo trefend over de dubieuze, bijna liefdevolle relatie die chronische patiënten met hun ziekte ontwikkelen. De onwil om hun situatie te aanvaarden, de druk op het eigen gemoed, de onzichtbare scheidslijn met gezonde lichamen: Bervoets beschrijft het in elegante, lichtvoetige zinnen die toch hard binnenkomen.‘ - Humo

‘Beheerst dompelt Bervoets je onder in het bestaan van een gekweld individu [...] Haar relaas is geschreven in lange, pulserende zinnen, die in hun intensiteit het getormenteerde bewustzijn van Clay weerspiegelen. Dat levert een aantal behoorlijk indrukwekkende passages op, die in hun precisie en meedogenloosheid even fascinerend als afschrikwekkend zijn [...] het is de scherpe schrijfstijl die de lezer werkelijk met Clay doet meevoelen. In die passages laat Bervoets zien welke grote hoogten bereikt worden wanneer vorm en inhoud perfect samenvallen.’ - De Groene Amsterdammer