Een dichter koopt een huis en komt tot de ontdekking dat haar berging toegang biedt tot een ondergrondse wereld waar mensen in ruil voor kleine stukjes ziel hun zonden afkopen. Terwijl ze steeds verder afdaalt, ontmoet ze influencers, politici, opiniemakers en columnisten. Gelukkig is er zo nu en dan een dichter die soelaas biedt, maar uiteindelijk mondt de reis uit in het onvermijdelijke: ze komt oog in oog met de duivel te staan.

Dit is een gebonden boek met stofomslag.

Een uitzinnig boek, waarin onzekerheid, kwetsbaarheid en het besef van de tijdelijkheid van alles zeker aanwezig zijn, maar waarin levenskracht, inventiviteit en humor de boventoon voeren.’ – Alfred Schaffer, De Groene Amsterdammer 

'Ik wil iedereen vertellen dat ze deze urgente en overrompelende bundel moeten lezen. [...] De gedichten zijn springlevend. Raak, bijtend grappig, geestrijk en fijnzinnig. [...] Marsman heeft een virtuoze compositie gemaakt waarin verschillende zienswijzen met bijbehorende talen botsen.[...] De dichter en de duivel vormt uiteindelijk een krachtig pleidooi om op zoek te blijven naar integriteit met een taal die, dwars tegen alle vercommercialisering en invloeden van kunstmatige intelligentie in, uitdrukking geeft aan menselijke waarde. Marsman doet dat zelf ruimschoots, met haar overrompelende poëzie, die hopelijk nog lang van invloed zal zijn op het Boven-Nederland waarin we vooralsnog leven.’ – Maria Barnas, ●●●●● NRC

‘Een waardig afscheid van een prachtig, boeiend dichterschap. [...] In haar verschenen De dichter en duivel, culmineert haar engagement in een hellevaart door de publieke sectoren van vandaag. [...] Het is een imposante demonstratie van modieus en voos taalgebruik in alle sectoren van het leven. [...] De dichter en de duivel is een profetisch testament, een indrukwekkende cri de coeur van iemand die op haar sterfbed nog een waarschuwing geeft: het gaat goed mis als we niet opstaan.’ – Rob Schouten, Trouw

‘Weergaloos en tegelijkertijd benauwend. [...] Marsman vond haar vorm in De dichter en de duivel op een sweetspot, precies tussen abstract en concreet: duidelijk genoeg om haar boodschap over te brengen, maar open genoeg om de verbeelding aan het werk te zetten. [...] Wat het weergaloze De dichter en de duivel onderscheidt van andere recente maatschappijkritische fictie, is het metafysische fundament ervan. Niet religieus-utopistisch, niet vaag spiritueel, maar verankerd in de alledaagse politieke realiteit (‘soms is de grond gewoon de grond’).’ – Roel Smeets, de Volkskrant